The henk log

toeba en toeka deel 2

Het is nog helemaal donker.. De enige lichten die schijnen zijn van twee broers. Twee broers die altijd bij elkaar zijn. Die alles met elkaar doen. Die alles met elkaar delen.

Zei waren het:
-die vrouwen uitvonden.
-die bier uitvonden.
-die de bieropener uitvonden (heel belangrijk voor de vorige.)
-voetabal, auto's uitvonden.
-en nog veel meer, veel meer producten die in ons leven onmisbaar zijn.

Zo waren zei heel gelukkige broers.

Zei heten:
toeba en toeka.

Na deze inleiding kunnen we gaan naar een dag in hun leven. De dag dat zei op het briljante idee kwamen om bier uit te vinden.

'He toeka?'
'ja toeba mijn rakker'
'We hebben nou wel een vrouw om ons heen. Zo hebben we van alles afgehadeld. Maar ik mis toch nog iets.'
'Ow ja?, Ja toeba? Vertel, wat mis je dan?.'
'Niks mis hor, nee zeker niet. Maar gewoon ik weet niet, ik heb zo'n droog gevoel in mijn geheemelte. En alles is zo normaaltjes, weet je?. We missen iets ik weet het zeker.'
'Maar toebje toch. We missen zoveel, we zijn namelijk net op aarde gekomen. We moeten nog heel wat uitvinden dacht ik zo.'
'Ja daar heb jij weer gelijk in iederdaad. Maar Ik weet wat we moeten uitvinden denk ik. Het zal onze dorst lessen, en het zal ons plezier brengen.'
'Ow toeb. Je maakt me nu best wel benieuwd moet ik zeggen. Maar het is toch niet weer zo'n flut idee van eerst?.'
'Welke bedoel je toek?.'
'Die vorige, hoe noemde je het ookal weer?. Eehm... Wie.. '
'Ow het wiel bedoel je?. Nee, nee. Dat was een dieptepunt in mijn uitvindingen. Nee dit is veel beter, veel.'
'Nou toebert. Gaan met die banaan dan.'
'luister, we maken een drankje. Een drankje dat ons vrolijk maakt. Een drankje dat onze dorst lest. Zou toch mooi zijn?'

Zo gingen onze vrienden aan de slag. Tot zij uiteindelijk tot een drankje kwamen. Een drankje met een vreemde kleur... Het was namelijk een rood drankje.

'toeba?, ik denk dat het niet helemaal goed is.'
'Ik zal even proeven toek.'
Hij nam een slokje.
Zodra het zijn mond binnen trad
spugde hij het uit.
'dit spul is niet te drinken. het is verschrikelijk.'
'Maar toeb wat moeten we er dan mee?'
'Geef het maar aan de vrouwen. Die drinken het wel.'

De vrouwen bleken het spul wel te mogen. Maar toeb en toek moesten nog steeds iets voor hun zelf hebben.
Zo kwamen zij tot het tweede drankje.

'Nou maar hopen dat zit drankje minder vies is he toeb.'
'Sterker nog het is verukkelijk, echt een mannen drankje. Bitter een beetje, en toch lekker in de mond liggend.'
'Zeker je hebt gelijk. Het is zalig.'
'maar toekediertje. Hoe gaan we het magiesche spul noemen?.'
'Haha.. Toekenbiertje?. Waar haal je dat vandaan?.'
'Ik zei toekendiertje toek. Wacht we noemen het bier!.'

Een geweldige uitvinding vind ik het nog steeds, en daar morgen we onze geweldige helden: toeba en toeka wel voor bedanken dacht ik zo.

Bedank toeb en toek.
en tot de volgende keer!.

toeba en toeka (deel 1)

Het is nog helemaal donker.. De enige lichten die schijnen zijn van twee broers. Twee broers die altijd bij elkaar zijn. Die alles met elkaar doen. Die alles met elkaar delen.

Zei waren het:
-die vrouwen uitvonden.
-die bier uitvonden.
-die de bieropener uitvonden (heel belangrijk voor de vorige.)
-voetabal, auto's uitvonden.
-en nog veel meer, veel meer producten die in ons leven onmisbaar zijn.

Zo waren zei heel gelukkige broers.

Zei heten:
toeba en toeka.

Na deze inleiding kunnen we gaan naar een dag in hun leven. De dag dat zei op het briljante idee kwamen om een vrouw uit te vinden.

HOOFTSTUK 1

de vrouw.

'He toeka' (zo begon toeba zijn gesprek altijd.)
'ja toeba, mijn rakker' (atwoorde toeka meestal)
'Zeg jongen, Ik verveel mij een beetje hiero. Ik heb een beetje een raar gevoel... Een gevoel dat ik nog iets mis. Iets belangrijks.'
'We hebben dan ook niet zoveel, toeba. We hebben elkaar.. Maar de hetzelfde gaatje verveeld mij inderdaad ook wel een beetje' (ze waren alleen moet je begrijpen..)
'Ja he. Ik zoek naar nieuwe spanningen, nieuwe uitdagingen. We moeten iets uitvinden toeka. Iets wat ons uit deze verveling haalt. Iets dat ons een beetje afleiding geeft. Iets waar ik mijn liefde aan kan geven. Iets. Iets....'
'Ja maar toeba ouwe knakker, als we toch bezig zijn. Kan 'HET' dan niet meteen onze afwas doen. En onze kleren wassen?.'
'Jazeker. Maar ik wil dat het ook liefde kan geven. Ik wil er alles mee doen. Ik wil dat het mij kan bevredigen. Stel je voor. Een ding wat ons kan redden, dat ons minder verveling brengt. Weet je wat, we zullen het een beetje zoals ons maken, We hebben het toch ook leuk met elkaar.... '
'Maar zullen we dat wel doen. Ik bedoel, stel dat het ons overneemt. Dan zijn we niks meer, kunnen we het wel vergeten.'
'Dat klopt toeka, da klopt. Als we het nou gewoon een beetje dommer maken. Zodat ze ons beter vinden. Zo kunnen we ze goed in toon houden.'

En zo gingen ze aan de slag.

Toeba en toeka werkten maanden aan het expiriment. Ze werkten aan een stuk door. Totdat ze al het eerste test variant af hadden.
'hoe noemen we het eigenlijk?' Vroeg toeba.
'ik weet het niet.'
Maar ze kwamen er snel op, omdat er een vrouwentierentje aan kwam lopen. Een beest met een ronde kont, en hele grote bulten op zijn borst. Het vrouwentdierentje, Kom een ding zeggen: 'vrouw'
Zo kwamen toeba en toeka op het geniale idee om 'HET' een vrouw te noemen.

Een paar maanden later hadden zei de eerste 'vrouw' af. 'Een beeldschoon resultaat' Zei toeka 'Beeldschoon gewoon.'
'Zeker mooi ja toeka, hebben we goed gedaan mijn waardige vriend.' 'had het zo in mijn stoutste dromen niet durfen dromen.'
'Maar een vraag: Waarom zit en zo'n gat tussen haar benen?' vroeg toeka.
'Ow ik dacht dat je daar een moer in ging draaien, toek.' 'Maar nu het er toch is kan het mooi jou gaatje vervangen.' antwoorde toeba.

Zo hadden toeba en toeka hun eerste problemen kunnen oplossen. Het probleem van verveling, het probleem van opruimen, en het probleem van onbevredigt zijn.
Goed gedaan toeb en toek!.
Ik ben trots op jullie, maar er zijn nog veel meer problemen op dit primitief leventje wat jullie twee leiden.

Zo zie je de oplossingen in de volgende afleveringen...

tot snel!